Stare Miasto
To najstarsze osiedle miejskie Warszawy, będące zwartym zespołem architektury zabytkowej, przeważnie z XVII i XVIII wieku o średniowiecznym układzie zabudowy, otoczone pierścieniem murów obronnych z XIV–XVI wieku. Rynek rozmieszczono na planie prostokąta. Stare Miasto zostało założone na skarpie, nad brzegiem dopływu Wisły – rzeczki Kamionki. W 1413 miasto otrzymało podwójną linię murów, zbudowano baszty i wykopano fosę. W okolicy Bramy Krakowskiej stał budynek zwany Dworem Wielkim (obecnie to najstarsza część Zamku Królewskiego) będący siedzibą księcia. Architektura Starego Miasta zmieniała się na przestrzeni wieków wraz ze zmieniającymi się stylami w sztuce. Pierwsze średniowieczne kamienice budowane były w stylu gotyckim, za czasów Zygmunta Augusta domy, odnawiane czy odbudowywane po klęskach żywiołowych, miały charakter renesansowy. Stare Miasto stanowi jedyny na świecie obszar planowej i dokończonej odbudowy terenu zabytkowej zabudowy miejskiej po katastrofalnych zniszczeniach sięgających około 90%.

Pałac Kultury i Nauki
Ten najwyższy budynek w Polsce stojący w centrum Warszawy na placu Defilad stanowi własność miasta stołecznego Warszawy. Wybudowano go w trzy lata i oddano do użytku w 1955. Wzniesiony jako dar narodu radzieckiego dla narodu polskiego. Architektonicznie jest mieszanką stylu art déco, socrealizmu i polskiego historyzmu. Obecnie siedziba wielu firm oraz instytucji użyteczności publicznej. Przed głównym wejściem od strony ul. Marszałkowskiej znajdują się dwie rzeźby: Adama Mickiewicza dłuta Stanisława Horno-Popławskiego oraz Mikołaja Kopernika autorstwa Ludwiki Nitschowej.

Najważniejsze zabytki:
· Zamek Królewski oraz Plac Zamkowy wraz z Kolumną Zygmunta
· Katedra św. Jana
· Zespół murów miejskich z Barbakanem
· Kamienice Starego Miasta
· ogrody – Łazienki Królewskie
· Saska Kępa